Lyssa – Tom Hofland

Door: Lydia

Aan het eind van de negentiende eeuw reist de jonge militair Gaspar Szabó tijdens zijn militair terug naar Mestopes. In de stad waar hij journalistiek studeerde, voor zijn studie door de dienstplicht bruut werd afgekapt, wil hij drinken met zijn beste vriend, meisjes versieren en werken bij de lokale krant om zijn schrijverskunsten op peil te houden.

Tot hij op het station Lyssa Boktani ontmoet. De veel jongere vrouw van een rijke intellectueel. Gaspar valt als een blok voor haar, en wanneer zij zijn gevoelens beantwoordt lijkt het tijd voor een stormachtige romance. Maar als Gaspar ook haar man Viktor ontmoet en in zijn kring wordt opgenomen, wordt alles veel gecompliceerder.

“Als mevrouw liever heeft dat ik haar alleen laat, respecteer ik die wens en vervolg ik mijn weg. Ik dacht u slechts van wat gezelschap te kunnen voorzien bij het nachtelijke wachten.”

Wat vond ik van het boek?

lyEen historische roman zonder historie, dat is Lyssa. Een interessant kunstje. Tom Hofland, vooral bekend als programmamaker voor de VPRO, laat zich duidelijk inspireren door de Russische grootmeesters als Tolstoj en Dostojevski. Zijn roman wemelt van de militairen, verveelde rijke vrouwen en Grote Gevoelens, terwijl op de achtergrond politieke onrust sluimert. Dat imitatiekunstje gaat hem goed af: de roman ademt de sfeer van de Russische klassiekers, met statig taalgebruik, maar is ook goed vlot leesbaar. Hofland is ook beduidend bondiger: slechts 272 pagina’s telt Lyssa, terwijl zijn grote voorbeelden al snel de duizend pagina’s aantikken.

Hofland laat zijn debuutroman zich afspelen in Mestopes. Denk niet dat je topografiekennis je in de steek laat als je daar nog nooit van gehoord hebt; Mestopes is een imaginaire stad, die de indruk wekt zich ergens in Oost-Europa te bevinden. Een slimme zet, waarmee hij zijn plot de vrije loop kan laten zonder gebonden te zijn aan echte geschiedenis.

Het grootste manco is de liefde tussen Gaspar en Lyssa; die overtuigt niet. Dat Lyssa wispelturig overkomt, is nog wel te vergeven; we zien haar immers vanuit Gaspars zeer gekleurde waarneming. Maar dat de jonge soldaat zelf zonder al te veel aanleiding heen en weer gesmeten wordt tussen razende verliefdheid en de overtuiging dat het nu echt voorbij is, is moeilijker te verkroppen. Daardoor is de onvermijdelijk tragische afloop niet meer dan een mooie afsluiter, in plaats van een hartverscheurend slot.

Nieuwsgierig geworden? Koop het boek in paperback of als ebook op bol.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *