Night Waking – Sarah Moss

Dr. Anna Bennet weet niet meer waarom haar man Giles haar heeft kunnen overtuigen de zomer door te brengen op het afgelegen Schotse eiland dat eigendom is van zijn adellijke familie. Volgens Giles is het huis prima te verbouwen tot luxe eco-toeristische trekpleister, maar die verbouwing is bepaald nog niet compleet. Er is nauwelijks elektriciteit of vermaak, het is er koud en nat en de lokale bevolking zit duidelijk niet op ze te wachten. Terwijl Giles de hele dag papegaaiduikers observeert voor zijn werk worstelt Anna met het boek dat ze zou moeten schrijven, het huishouden en vooral hun twee kinderen. De zevenjarige Raphael heeft een ongemakkelijke rampenobsessie, terwijl peuter Moth haar hele nachten wakker houdt.

Wanneer Anna dan ook nog per ongeluk een babyskelet opgraaft op het terrein van het landhuis waar ze verblijven, raakt ze geobsedeerd. Wie is dit kindje, waar komt het vandaan en waaraan is het gestorven? Heeft het iets met Giles’ familiegeschiedenis te maken, of past het in Anna’s eigen onderzoek naar het beeld van kinderen door de geschiedenis?

Wat vond ik van het boek?

Er is nogal wat gaande in Night Waking. Een moeder die langzaamaan gek lijkt te worden van haar kinderen. Een huwelijk dat met nietjes en ducttape bij elkaar gehouden wordt. Kinderen met hun eigen problemen, een vijandig eiland, een boek dat geschreven moet worden, brieven van een Victoriaanse vroedvrouw, en dan ook nog eens die dode baby van onduidelijke herkomst.

Toch voelt het nooit overvol. Alles wordt bij elkaar gehouden door verteller Anna – niet altijd even betrouwbaar, ook lang niet altijd sympathiek, maar wel interessant, met een droog en soms zelfs duister gevoel voor humor. Een moeder die moe is en niet aan haar werk toekomt, een vader die meer last dan hulp biedt; het zijn clichés, maar Anna is zich daar maar al te bewust van. Ze fileert haar hele omgeving maar spaart daarbij zichzelf ook niet.

Misschien is het omdat ik het las terwijl ik zelf met slaapgebrek en een jonge baby kampte, maar ik had ondanks Anna’s minder sympathieke kanten geen moeite om met haar mee te leven. De beschrijvingen van het moederschap vond ik juist uiterst realistisch, vol mededogen maar gespeend van enige sentimentaliteit. Hoe je je kinderen gelijktijdig kan verwijten dat je niet meer aan jezelf toekomt, hoe je uit elkaar getrokken wordt door alle verplichtingen, hoe sáái het kan zijn – maar ook hoe intens veel je van ze houdt, en hoe je ze ineens mist als je dan eindelijk eens langer dan vijf minuten rust hebt. Het zijn gevoelens die je maar zelden tegenkomt in ‘serieuze’ literatuur en alleen daarom al vind ik Night Waking de moeite van het lezen waard.

Ook lezen? Koop het boek in paperback of als ebook op bol.com.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *